จุดประสงค์หลักของการไปภูเก็ตมี 2 อย่าง คือ
1.ไปหาคนที่คิดถึงมากที่สุด
2.ไปสัมภาษณ์งานในบริษัททำเว็บแห่งหนึ่งในจังหวัด ภูเก็ต

ตอนแรกจะเดินทางไปคนเดียวเพราะนัดสัมภาษณ์ไว้วันศุกร์ กะจะไปวันพฤหัสตอนมืดๆ ซึ่งจะถึงเช้าวันศุกร์แล้วก็เข้าไปสัมภาษณ์ช่วงบ่าย และก็เที่ยวต่อจนถึงวันอาทิตย์ โดยหาข้อมูลเกี่ยวกับโรงแรมไว้เรียบร้อยแล้ว ซึ่งค่าบริการห้องพักต่อคืนตกประมาณ 400 บาทขึ้นไป และสามารถเช่ามอเตอร์ไซด์ได้โดยอัตตราวันละ 350 บาท(สำหรับรถออโตเมติก) ซึ่งก็โอเค ซึ่งอ่านในเว็บมา การเช่ารถ 2 แถวเหมาคันจะแพงมากๆ เมื่อหาข้อมูลได้ครบและพร้อมขนาดนี้ก็จะเริ่มเตรียมตัวออกเดินทาง และสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น โดยเต้ยได้โทรมาบอกว่าจะไปเยี่ยมญาติพอดี โดยพ่อเต้ยจะเอารถไป โดยมีอ๊อดกับขวัญ เดินทางร่วมไปด้วย

20 ก.ค. 2551
เริ่มออกเดินทางจากราชบุรีประมาณ 9 โมงเช้า ตรงดิ่งไปที่ภูเก็ตเลยโดยแวะพักรถที่จังหวัดชุมพร ที่ปั้ม PTT โดยมีรางวัลการันตีไว้ว่า “รางวัลส้วมสวยที่สุดในประเทศไทย”(ถ้าจำชื่อไม่ผิดนะครับ) โอ้วแม่เจ้ามันมีรางวัลแบบนี้ในบ้านเมืองเราด้วยหรอนี้ แต่เมื่อเข้าไปลองใช้ ก็ต้องบอกได้เลยว่าของเค้าดีจิง สวยมากจนอยากจะขโมยกลับมาใช้บ้าน 555+ และก็หาอะไรรองท้องกันเพื่อนเดินทางต่อโดยใช้บริการ KFC กินซิงเกอร์เบอร์เกอร์ แล้วก็เดินทางกันต่อ โดยที่ประมาณ 100 กิโลเมตรหลัง ฝนจะทยอยตกมาตลอดเวลาทำให้การเดินทางช้าลงไป และเมื่อถึงสะพานสารสิน ก็ได้มองชมบรรยากาศผ่านกระจกรถ ซึ่งประกอบกับฝนที่ปรอยลงมา ทำให้นึกถึงเรื่อง “สะพานรักสารสิน” ซึ่งได้ความรู้มาเหมือนกันว่าสะพานสารสินขาเข้า จะเป็นสะพานที่สร้างใหม่ ส่วนสะพานเก่านั้น(ที่เป็นตำนาน) จะเป็นสะพานขาออกจาำภูเก็ต เมื่อขับเข้าไปก็จะเจอด่านตรวจคนเข้าเมือง ซึ่งก็จะขอตรวจตามระเบียบ และเมื่อตรงเข้าไปสู่เมืองภูเก็ต จะพบกับอนุสาวรีย์ท้าวเทพกษัตริย์และท้าวศรีสุนทร ยืนเด่นเป็นสง่า หันหน้ามาต้อนรับผู้คนที่มาเที่ยวยังภูเก็ตแห่งนี้ และเราก็ตรงสู่ป่าตองเพื่อเข้าที่พักซึ่งญาติเต้ยซึ่งมีชื่อว่าน้านิด กับป้าแป้นได้จัดการไว้ให้ ซึ่งอยู่แถววัดสุวรรณคีรีวงศ์ เมื่อเก็บของเสร็จเค้าก็พาไปกินอาหารที่ “ร้านกาบกล้วย” ซึ่งอาหารมื้อแรกก็แพงใช้ได้เลย (ดูจากราคาหลังเมนู) เมื่อทานเสร็จก็เข้าที่พัก เตรียมตัวเที่ยวต่อในวันถัดไป